De afgelopen periode ben ik bezig geweest met de nieuwe teksten voor mijn website en andere toepassingen van Buro Delta, samen met Mascha Schrander – Van de Werd van Mascha Verwoordt.
Ik stelde mezelf een belangrijke vraag.
Niet:
“Wat doe ik?”
Maar:
“Hoe geef ik woorden aan mijn visie op de ontwikkeling van mensen en organisaties?”
Het is zoeken naar woorden voor iets wat mij al jaren bezighoudt, maar wat steeds duidelijker wordt en scherper verwoord mag worden.
En dat is best lastig.
Ik heb de afgelopen jaren ondernemers, managers, professionals en organisaties mogen begeleiden.
Steeds viel mij hetzelfde op.
Patronen en verdiepen
Achter de vraag waarmee iemand binnenkomt, zit bijna altijd een ander vraagstuk.
Achter het probleem zit vaak een patroon. En achter dat patroon zit meestal iets wat al veel langer aandacht vraagt.
Grappig genoeg blijkt het veel eenvoudiger om de essentie van een ander te zien dan die van mijzelf. Iedere keer als ik dacht:
“Ja… dit is het.” …bleek er nóg een laag onder te zitten.
Tijdens dit proces moest ik ineens terugdenken aan vroeger. Als kind zat ik regelmatig aan tafel en dacht:
“Dit is raar.”
De grote mensen praten over van alles… Maar niet over waar het eigenlijk over zou moeten gaan.
En wat hier wordt gezegd… is helemaal geen antwoord op de vraag. De essentie wordt vermeden.
Beeld denken
Tot er ineens een beeld in mijn hoofd ontstond. (Ik ben nogal visueel ingesteld.)
Ik zag Johan Cruijff, Stephen Covey en een agrarisch ondernemer samen over het strand van Schoorl lopen.
Drie van mijn inspiratiebronnen. De Wijze. De Leider. De Nuchtere. Een bijzondere combinatie misschien.
Maar voor mij voelde het verrassend logisch. Cruijff zei ooit:
“Als je moet sprinten, ben je te laat vertrokken.”
Stephen Covey liet met zijn bekende glazen bak en stenen zien dat je eerst de grote stenen op hun plek legt. Daarna pas het grind. En als laatste het zand. Met andere woorden: geef eerst aandacht aan wat écht belangrijk is.
En toen hoorde ik ineens een uitspraak die ik vanuit de agrarische sector zo goed ken:
“Je kunt wel heel snel willen, maar de natuur heeft haar eigen ritme. En alles komt toch af.”
Voorwaarden creëren
Ineens besefte ik dat deze drie mannen helemaal niet over verschillende onderwerpen praten. Ze kijken alleen vanuit een andere hoek naar precies hetzelfde principe. Ze gaan over de juiste voorwaarden creëren. En daar begon voor mij de puzzel op zijn plek te vallen.
Want dat is precies waar mijn visie op organisatieontwikkeling over gaat. We zijn vaak ontzettend druk met wat zichtbaar is.
Slechte samenwerking? Training.
Tegenvallende resultaten? Nieuw actieplan.
Onrust? Nog een overleg.
Terwijl de echte vraag misschien wel is:
“Waar komt dit eigenlijk écht vandaan?”
Want een team heeft zelden alleen een communicatieprobleem.
Een organisatie loopt meestal niet vast door een gebrek aan kennis.
Dat zijn meestal de symptomen. De oorzaak zit bijna altijd dieper.
Soms in een identiteit die onderweg is vervaagd. Soms in verwachtingen die nooit zijn uitgesproken. Soms in gedrag dat ooit logisch was, maar inmiddels in de weg zit.
Soms in processen die niet meer ondersteunen wat de organisatie wil bereiken.
En soms in leiderschap dat niet meer past bij de fase waarin de organisatie zich bevindt.
Zichtbaar maken
Ik help mensen en organisaties zichtbaar maken wat werkelijk speelt.
Want pas als de oorzaak zichtbaar wordt, ontstaat ruimte voor duurzame ontwikkeling.
Achter ieder probleem zit een oorzaak. Achter iedere oorzaak zit een verhaal. Dáár begint ontwikkeling.
Niet bij het trekken aan de plant.
Maar bij de grond waarin hij groeit.
Want als de missie helder is…
de richting klopt… de structuur ondersteunt…
processen doen waarvoor ze bedoeld zijn…informatie vrij stroomt…
en mensen hun talent kunnen inzetten……dan kan er iets moois ontstaan.
Dan hoef je niet meer zo hard te trekken. Dan ontstaat groei.
Met als ultiem resultaat een organisatie die doet waarvoor zij is opgericht.
Met mensen die daar met passie en plezier aan bijdragen.
En die tegelijkertijd hun eigen talenten ontwikkelen.
Dat geeft richting. Dat geeft voldoening. En uiteindelijk ook betere resultaten.
Misschien vat de quote op de afbeelding dat nog wel het mooist samen.
“Je kunt wel harder gaan lopen, maar als je de verkeerde kant op loopt, kom je alleen maar sneller op de verkeerde plek aan.”
Dat is voor mij de kern.
Niet harder. Maar helderder.
Niet beginnen bij het probleem. Maar bij de oorzaak.
Niet meteen mensen willen veranderen. Maar de omstandigheden creëren waarin mensen en organisaties zich kunnen ontwikkelen.
Want uiteindelijk geldt voor organisaties hetzelfde als voor de natuur.
Sterke wortels zorgen voor een mooie oogst.
Misschien is organisatieontwikkeling uiteindelijk veel minder ingewikkeld dan we ervan hebben gemaakt.
Misschien moeten we minder trekken en duwen
…en meer aandacht geven aan de omstandigheden waarin mensen en organisaties kunnen groeien.
Herken je dit?
Ik ga er graag eens met je over in gesprek.
